Wednesday, March 22, 2006

Groen/rechts ? (NL)

First published in the Brussels newspaper Brussel Deze Week, March 29th

U ook nood aan groen/rechts ?

De verkiezingen van 8 oktober beginnen mij NU al parten te spelen. Ik ben, denk ik, politiek zwanger, want heb behoefte aan de vreemdste combinaties. En de politieke projecten zoals ze vandaag bestaan kunnen mij geen van alle bekoren. De liberalen maken hutsepot van ons én elkaar, de socialisten vallen uiteen in technocraten en kleuterjuffen, het vlaamse, christen-democratische centrumproject ruikt sterk naar boerepaardenmest, de groenen maken hooguit fluwelen vuisten, en de extremen ter linker én ter rechterzijde bieden weinig meer dan geïnstitutionaliseerde intolerantie en frustratie ! Waar kan ik terecht voor een lange termijnvisie die ecologische duurzaamheid, economische heropleving, integratie en revitalisatie van het maatschappelijke middenveld verenigt ?

Wellicht overschreeuwen alle partijen nu elkaar : hier ! bij mij ! geef mij uw stem ! nu ! Maar wat ik zoek, is misschien nog het best te omschrijven als 'groen/rechts'. (Voor het goede begrip, wat ik groen/rechts noem wil niets te maken hebben met bestaande splintergroepen aan het extreem-rechtse uiteinde van het politieke plateau die onder gelijkaardige namen opereren !)

Bestaat het ? Is er een project, partij, beleid dat liberaal gedachtengoed en groen gedachtengoed met elkaar verzoent ? Op het eerste gezicht lijken het tegengestelden. Het huidige Blauw heeft onder druk van torenhoge werkloosheid, sputterende economie en ontsporende immigratieproblematiek geen of weinig oog voor ecologie en duurzaamheid. Het huidige Groen heeft dan weer de ongezonde neiging om (ecologische) zorgzaamheid te verwarren met cultuurrelativisme en politieke correctheid. Beide ontsporingen zijn nefast. Blauw kan leren van groen om op lange termijn strategieën te ontplooien en ernaar te werken; groen kan dan weer bij centrum-rechts terecht om het sociale paternalisme en de betutteling achterwege te laten en de gemeenschap te responsabiliseren.

Welk soort maatschappelijk project valt dan potentieel onder zo'n noemer als 'groen-rechts' ? Wel, 'groen' omvat actiegebieden zoals duurzame economische ontwikkeling, alternatieve energie en energiebeleid, alternatief transport- en verkeersbeleid en de effectieve afdwinging en implementatie van wetgeving inzake milieu, openbare reinheid, voeding en recyclage. Op gemeentelijke niveau, kan het gaan over het belasten van de auto in de stad, het uitbouwen van fietswegen, openbaar vervoer, groenruimte en openbare reinheid die wérkt. 'Groen' is dan het uitbouwen van een ecologische stad, die in de transformatie van haar milieu-huishouding zèlf de motor legt voor een tewerkstellings- en economisch beleid dat steunt op innovatie, durf en vooruitdenken. Denken op lange termijn, dat niet meteen bekommerd is om zetelbehoud in de volgende verkiezingsronde...Onder 'rechts' vallen dan de denkkaders die we zullen moeten ontwikkelen inzake immigratiebeleid, integratie, de rechtstaat en de burgerlijke vrijheden en verplichtingen. Eveneens valt hier onder de uitvoering en handhaving van een gemeenschappelijk socio-moreel waardenkader, zowel via onderwijsbeleid en stimulering van het middenveld, als via repressie en bestraffing.

Stedelijk beleid zoals we dat vandaag kennen besteedt weliswaar stilaan de nodige aandacht aan leefbaarheidsproblematieken, maar is nog te sterk gestoeld op de idee dat een solidaire samenleving meteen ook maar elke vorm van overlast dient te incasseren. In Brussel is dat voornamelijk op het conto te schrijven van een anachronistische PS, die het cliëntelisme hoog in het vaandel voert. En Groen biedt daar bijzonder weinig tegengewicht, niet in de praktijk en evenmin in de retoriek. Noch Groen, noch de PS lijken open te staan voor een constructieve bevraging van de ontsporingen van het multiculturalisme. Zowel ‘rechts’ als ‘links’ worstelen permanent met het spook van het fascisme. Men heeft zich door extreem-rechts het vocabularium laten ontfutselen waarin problemen met migratie, sociale uitsluiting, culturele afzondering en veelvormige intolerantie aan de kaak worden gesteld. Politici zijn vooral bezig zichzelf te vrijwaren van het extremistische stempel, maar dat lijkt steeds sprekender op struisvogelpolitiek. De wettelijke instrumenten die ons reeds vandaag ter beschikking staan om misbruik en uitholling tegen te gaan van het welzijnsapparaat en de sociale zekerheid, blijven dode letter. De perceptie van wetteloosheid is mede verklaring voor de stadsvlucht van de middenklasse, die mijns inziens nefast is voor Brussel. En trouwens, waartoe dienen regels als ze niet worden afgedwongen ?

Wat zou ik dan graag zien gebeuren ? Op gemeentelijk niveau gaat het mij bijvoorbeeld om het volgende : dat de retributies die sinds kort gevraagd mogen worden van baasjes van in het rond schijtende honden, ook dààdwerkelijk gevraagd worden; dat schotelantennes naar beneden worden gehaald voor zover ze op voorgevels prijken en niet voldoen aan de bestaande wetgeving; dat boerka dragende moslima's beboet worden, dat handelszaken zonder vergunning worden gesloten en beboet, etc.. Dat betekent wat mij betreft niet noodzakelijk meer blauw op straat, maar wel blauw dat z'n werk doet, en parketten die hun werk doen, en magistraten die hun werk (kunnen) doen, en vooral politiek verantwoordelijken die daadwerkelijk hun verantwoordelijkheid opnemen. Wat dat laatste betreft, en zeker met betrekking tot Brussel, is de cumullijst van onze gezagsdragers vaak indrukwekkender dan hun realisaties op het terrein ! De implementatie van de regelgeving dient zich niet te beperken tot het wetboek, maar moet zich laten gevoelen in de sociale praktijk van alle dag. In wezen laat het mij koud of men dit omschrijft als ‘rechts’ of ‘blauw’ of ‘paars met bruine bollen’. Het gaat er om dat de wet wordt gehandhaafd, in functie van een middenveld dat de nodige inzet en voldoende draagkracht aan de dag legt voor een toekomstgerichte samenleving. We moeten durven eisen dat de gemeenschap – ongeacht politieke kleur, religie, herkomst of geslacht – zich achter een gedeeld project schaart. Wat wil zeggen dat ‘duikboten’, die ongemerkt de bestaande wettelijke en rechterlijke kaders aanwenden om ze onderuit te halen, moeten worden geweerd en verdreven.

De actiepunten zoals hierboven geschetst zijn niet nieuw, of revolutionair. Ze zijn terug te vinden in flarden en flitsen van de programma-intenties van alle spelers op het actuele partij-politieke spectrum. Maar geen van die spelers heeft vandaag de durf om pro-actieve en repressieve ingrepen te combineren, stimulans en bestraffing hand in hand te laten werken voor de ontwikkeling van een gedeeld en vooruitziend maatschappelijk project. Men is nog altijd of het ene of het andere. Maar we moeten durven de samenleving te organiseren volgens haar capaciteiten. Dat betreft zowel de draagkracht van moeder aarde, als het psychologische incasseringsvermogen van het individu, en alle schaaldimensies daartussen. Niets is oneindig, en een hiernamaals bestaat niet. Repressie betekent dat men de moed aan de dag legt om tot de orde te roepen diegenen die de draagkrachten van hun medeburgers, van hun omgeving en hun leefmilieu ondermijnen; Vooruitdenken betekent dan dat men de creativiteit en het overleg aan de dag legt om de toekomst zuiverder, rustiger en spiritueel voller te maken dan het heden. Adjectieven als 'vlaams', 'christelijk', 'islamitisch', 'socialistisch' enzoverderenzovoorts zijn wat mij betreft volslagen overbodig. Geen enkele zulke claim dekt de inherente heterogeniteit van onze hedendaagse samenleving. Nochtans zullen we vanuit de heterogeniteit en niets anders, moeten vertrekken als we d'r samen iets willen van maken. Elk bijvoegsel heeft de onverkwikkelijke tendens om vooral het verschil met de ander te markeren, in plaats van het werderkerige. Da's een verkeerde start, me dunkt...

Dus zeg mij, wie biedt uitkomst en toekomst ? Groen/rechts, iemand ?

6 Comments:

Anonymous Steph Feremans said...

De politiek-zwangere brief van mijnheer De Pauw bevat heel wat interessante ideeën. Jammer genoeg loopt hij in de eigen val van het zorgvuldig willen ontwijken van adjectieven en bijvoegsels, rechts en groen zijn nu eenmaal tegengestelden. Rechts staat voor het individuele onverdraagzame. Groen staat voor een solidaire en heterogene samenleving, iets waar de heer De Pauw kan achterstaan meen ik te lezen.

Dhr. De Pauw woont waarschijnlijk nog niet lang in Laken: anders had hij geweten dat in december 2004 van ondergetekende Lakenaar een oproep verscheen in de Nekker voor meer burgerzin inzake vuilnis en de eigen verantwoordelijkheid van zowel jeugd als ouderen daarin. Diezelfde maand stelde het Groen raadslid een vraag aan het college over de verloedering in bepaalde wijken. De drie schotelantennes naast mijn deur zijn verdwenen. Op 6 juni 2005 stelden we een vraag over het ‘incivisme’ van de zwakke weggebruikers en daarop volgt sinds kort het krachtdadige antwoord van de politie, wanneer ze in de buurt is tenminste.

Ja, ook Groen! pleit voor meer politie op straat, en dan liefst op de fiets. Is dat rechts? Dat lijkt misschien wel zo, maar wij denken van niet: goede afspraken maken goede vrienden. De wetten in dit landje, gewest, gemeente, zijn voor allen van toepassing, zonder enig onderscheid. Wie zich daar niet aan houdt dient beboet of bestraft te worden. Zo werkt een samenleving: samen afspraken maken die mekaar een maximale vrijheid gunnen. Daar zijn grenzen aan. Wie echter precies die grenzen gaat gebruiken om de mensen van elkaar te scheiden die is rechts bezig. Wij dus niet: wij hebben het beste voor voor allen, solidair, de zwaksten met de sterksten, en dat is tot nader order nog altijd links gedachtegoed.

Dhr. De Pauw trapt ook in een andere val: die van de foutieve clichés die de andere partijen in hun Groen-bashing zo graag over ons verspreiden. We mogen hem en andere lezers graag uitnodigen het Groen! basisprogramma te lezen (www.groen.be). Het klopt niet dat we de ‘ontsporingen van het multiculturalisme’ niet in vraag stellen. Wij zijn geen struisvogels, maar mensen. Net daarom willen we dat autochtonen wat gastvrijer zouden staan tegenover nieuwkomers. Dat heeft niets met cultuurrelativisme of politieke correctheid te maken, maar met warme menselijkheid en elementaire beleefdheid.
En ook nog dit: onze zusterpartij in Nederland heet niet voor niets GroenLinks. Van alle “klassieke “ partijen zijn de Groenen de enigen die zich niet neerleggen bij het allesoverheersende credo van de vrije markt. Wij blijven geloven in de maakbaarheid van de maatschappij en dus ook van een betere stad. U bent van harte welkom.

Steph Feremans, Voorzitter Groen! Brussel-Stad en Lakenaar

3:27 PM  
Blogger Question? said...

Klik hier voor reacties via de site van Brusselnieuws

5:43 AM  
Anonymous Wim Didelez said...

dag Steph,

ik heb jouw lezersbrief in BDW en die van Jan De Pauw gelezen. Liever dan aan opbod te doen en ook een lezersbrief te sturen, geef ik je hierbij mijn bedenkingen.

De gedachtengang die Jan in zijn artikel ontwikkelt kan ik voor het merendeel onderschrijven. Ook ik ben ook op zoek naar een programma dat duurzame ontwikkeling en bekommernis om ons leefmilieu verenigt met het laten naleven van rechten en plichten door ieder burger, dat zich vragen stelt bij het nut van ongebreidelde immigratie, dat inderdaad bepaalde eisen wil stellen aan de integratie… Hij drukt het mijns insziens goed uit in de volgende zin: "geen van die spelers heeft vandaag de durf om pro-actieve en repressieve ingrepen te combineren, stimulans en bestraffing hand in hand te laten werken voor de ontwikkeling van een gedeeld en vooruitziend maatschappelijk project. Het is ofwel het een ofwel het andere."

Dat dit een combinatie van "groen" en "rechts" gedachtengoed zou zijn, dat is voor mij naast de kwestie. Ik vraag me af waarom alleen politiek rechts over thema's als veiligheid, netheid, immigratie… zou mogen spreken. Maar in de praktijk lijkt het daar wel op. Het verbaasde me dus niets dat Vera Dua in het verslag van de ledenvergadering van 16 maart ll. verkondigt "Veiligheid is niet ons thema" op de vraag van een Groenlid waarom daar in de campagne niks van voorkwam. Het klopt dat jij in de Nekker soms een bijdrage publiceert waar van die algemene indruk wordt afgeweken, maar meestal begrijp ik niet waar je met die artikels naartoe wil en lijken die evenmin het partijstandpunt te zijn, maar jouw persoonlijke opinie (er wordt niet ondertekend met voorzitter Groen! Brussel-Stad).

Netzomin als ik groen en rechts zie combineren, kan ik jouw visie op links-rechts onderschrijven: links = solidair, rechts=egoïsitisch. Dat is voor mij van hetzelfde gehalte als de stelling die uit rechtse hoek zal komen: rechts=vrijheid links=betutteling. Ook rechts is solidair, maar dan wel voor andere belangengroepen: solidair met de automobilisten (bekijk de verkiezingsfolder van Els Ampe en Annemie Neyts - ze spreken alleen daar maar over), solidair met ondernemers, solidair met zich onveilig voelende ouderen… Voor mij is de juiste weg die van het midden, een oude taoïstische wijsheid.

Ook het stigmatiseren van "de onverdraagzame Belg" begint mijn voeten uit te hangen. De moord op die jongen van 17 in het Centraal Station zal ook wel weer de fout van diezelfde onverdraagzame Belg zijn. Is de gemiddelde Belg dan racistischer dan de gemiddelde Chinees, Pool, Turk of Marrokaan? Ik denk het niet. Ik denk dat de angst en het wantrouwen voor de andere er overal inzit. En het zou beter zijn als we die vijandigheid tegenover elkaar konden wegnemen, wat in de praktijk ook gebeurt - maar veel te weinig om daar in het algemeen de effecten van te zien. Maar om elke keer de autochtone bevolking te stigmatiseren creëer je langs de ene kant een gefrustreerde, haatdragende bodem waarin partijen als het VB goed gedijen en langs de andere kant bevestig je de slachtofferrol waarin sommige allochtonen zo graag vertoeven.

Ik heb mijn lidmaatschap van Groen! dit jaar niet hernieuwd omdat te veel van mijn ideeën niet meer overeenstemmen met die van het Groen!programma. Toen ik enkele jaren geleden lid werd, vond ik evenmin al mijn ideeën terug in het partijprogramma en stond ik eveneens kritisch tegen bepaalde stellingnamen. Zeker na een regeringsdeelname die nogal ontgoochelend was (van de zijde van Ecolo eveneens). Maar ik had toen iets van "Groen! moet blijven" (naar analogie van de Louis Tobback-slogan) en ze zullen uit hun nederlaag leren. Maar meer verandering dan een simplistische naamswijziging heb ik niet kunnen vinden.
Dus, net zoals Jan De Pauw heb ik de indruk verweesd achter te blijven, geen politieke partij meer te ontwaren waarachter ik me kan scharen.

8:44 AM  
Blogger Els Ampe said...

Beste mede-liefhebbers van een beter leefmilieu,

Het heeft geen zin elkaar te bestrijden op punten waarover we het eens zijn. Iedereen wil een beter leefmilieu. Zowel de 'rechtsen' als 'linksen'. Alleen is er onigheid over hoe we tot een beter leefmilieu kunnen komen. De oplossingen zijn verschillend.

Hetzelfde geldt voor solidariteit. Iedereen is voor solidariteit. Hoeveel en hoe tot een echte solidariteit komen, dat is de vraag. Beste Wim, onze vorige folder ging inderdaad veel over automobilisten, maar Annemie en ik zijn met veel meer mensen dan alleen automobilisten solidair hoor :) Kijk maar naar onze website of vorige folders. In elk geval bedankt om ze te lezen en er commentaar op te leveren.

Er wordt te weinig aandacht besteedt aan het leefmilieu door het huidige stadsbestuur. En dat met de groenen in de meerderheid. Leefmilieu is ook meer groen in de wijken, nette straten enz. Maar dat komt er niet van en dat maakt mensen zwanger van een 'nieuw groen'. Ik ben het eens met veel van de bekommernissen van Jan De Pauw.

Jullie zullen me zeggen dat de VLD een weinig groen imago heeft. Maar dat zal veranderen. Je zou het me misschien niet aangeven, maar ik ben jaren lid geweest van verschillende groene bewegingen. Toch heb ik nooit in de oplossingen van het vroegere AGALEV of GROEN! gelooft. Ons programma voor de verkiezingen van oktober is bijna af. We zullen heel wat voorstellen lanceren om een groenere stad te bekomen. Ik hoop dat GROEN! hetzelfde doet.

Els Ampe

4:25 PM  
Anonymous wim said...

Dag Els,
Het spijt me, maar van VLD-Brussel zijn er mij nog geen constructieve milieustandpunten ter ore gekomen. Het volstaat niet er alleen aan te denken, ze moeten ook nog geloofwaardig geformuleerd worden in een programma.
In de verkiezingsfolder waar ik het over had vind ik enkel een tegengestelde maatschappijvisie terug. Eén van de voor mij duidelijke positieve verwezenlijkingen van de huidige coalitie (het autoverkeer in het stadscentrum terugdringen), schilderen jullie af als een aanval op de bewoners. Deze coalitie heeft er ook voor gezorgd dat het Cambio-systeem verscheidene plaatsen is toegewezen in de stad en zelfs in Laken. Een systeem dat het zinloze eigen-auto-denken doorbreekt. Ik vind dat in deze materie het collectieve welzijn primeert op het individuele gemak.
Mevrouw Neyts lanceerde enkele jaren geleden in de gekende VLD-aankondigingen in BDW het idee om heli-havens in Brussel aan te leggen om het fileprobleem op te lossen. Af en toe vliegt er hier een politiehelicopter over en ik kan je verzekeren dat dat meer lawaai maakt dan drie DHL-vliegtuigen tegelijkertijd. Maar als de politie daar nood aan heeft om een bepaalde actie te doen welslagen, waarom niet. Kwestie vervuiling kan zo'n helicopter ook tellen. Gelukkig is blijkbaar niemand haar in dit visioen gevolgd, maar lees ik mevrouw Neyts' voorstellen met enige omzichtigheid.
De meeste handelaars zijn ook als de dood voor het autovrij maken van hun winkelstraat: van de ene op de andere dag zullen al hun klanten verdwijnen. De praktijk bewijst telkens weer het tegendeel. Mensen die alleen maar hun inkopen met de wagen willen doen, die gaan naar Basilix-toestanden. Naar het stadscentrum gaat men winkelen voor een uitstap. In Antwerpen en Gent tracht men creatieve oplossingen te vinden om de boodschappen tot bij de mensen thuis te krijgen. Maar ik heb de indruk dat Brusselse liberalen nog geen Gentse liberalen zijn.
Steph vertelde me in zijn antwoord dat Groen! wel degelijk een veiligheidsprogramma heeft waar ook bestraffing niet wordt geweerd. Maar, beweert hij, we krijgen het maar niet gecommuniceerd naar de buitenwereld. (Misschien zit er intern toch nog weerstand.) Als jij nu beweert dat de VLD wel degelijk met het milieu begaan is, dan wordt er van de VLD uit toch ook bijster slecht gecommuniceerd.
Ik had eveneens meer milieumaatregelen van deze coalitie verwacht, ik ben nogal ongeduldig. Maar ik vrees ervoor dat een andere coalitie de klok serieus zal terugdraaien.

10:12 AM  
Blogger Peter Van de Ven said...

Ter informatie, de blog "Groen en Liberaal", http://www.groen-liberalisme.be

2:09 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home