Boekpresentatie : De islam in Europa

Overgenomen van de site van deBuren :

Boekpresentatie 'De islam in Europa: dialoog of clash?'
De boeken van deBuren | DI 09.09.08 | 20.00 > 21.30
deBuren, Leopoldstraat 6, 1000 Brussel
gratis

Op 9 september wordt het door Johan Sanctorum samengestelde boek De islam in Europa: dialoog of clash? bij deBuren gepresenteerd, in samenwerking met uitgeverij Van Halewyck.

Schrijver Benno Barnard, filosoof Jan De Pauw en LDD-politica Mimount Bousakla schreven elk een polemische bijdrage aan De islam in Europa. Onder leiding van Johan Sanctorum gaan zij in discussie over de vraag die ook in het boek wordt gesteld: hoe om te gaan met de islam als religie, levensbeschouwing en cultuur? Kan er sprake zijn van een integratie en verrijking, of escaleert dit tot een open conflict, waarbij het religieuze discours in toenemende mate het publieke debat domineert?

Naast de bijdragen van Barnard, Bousakla en De Pauw bevat De islam in Europa bijdragen van Geert van Istendael, Rik Pinxten, Ludo Abicht en Johan Sanctorum zelf. De auteurs stellen de zaken scherp, elk vanuit hun achtergrond.

In samenwerking met Uitgeverij Vanhalewyck

Lees ook Marc Vanfraechem in een ouder bericht : "Nadenken gaat nog het beste in de schaduw" op zijn blog
victa placet mihi causa

Polling Islam

Muslims Against Sharia describes itself as an islamic reform movement, set up to "acknowledge mistakes, accept responsibilities and move forward".

M.A.S. made the press when they released a rewrite of the Qu'ran, abolishing all passages that do not sit well with the Universal Declaration of Human Rights.
The new version can be read online

Equally worth a solid look is their polling page, where problems such as the necessity of reform, and the abolition of sharia law are put before the public. Polls and results can all be consulted online here

Muslims Against Sharia can be contacted through a post office box in Omaha Nebraska, or by email via info AT reformislam DOT org. They apparently have a solid sense of humor, as the ask that death threats be sent to die AT reformislam DOT org - no kiddin'...

Why Sharia ?

Noah Feldman, author of the well-publicised book 'After Jihad: America and the Struggle for Islamic Democracy'(2003) in the New York Times Magazine today.
Read and think it over !

Noah Feldman, a contributing writer for the magazine, is a law professor at Harvard University and an adjunct senior fellow at the Council on Foreign Relations. This essay is adapted from his book “The Fall and Rise of the Islamic State,” which will be published later this month.

Good news from Turkey ?

(A reflection extends the minarets on the Blue Mosque in Istanbul, Turkey. Photograph: Richard Hamilton Smith/Corbis)

Land of the Hanafi school of legal thinking, the oldest and most liberal interpretation of islamic jurisprudence, Turkey has embarked on a project to modernise sharia law and bring it into the 21st century.
The Guardian reports.

De pot verwijt de ketel

In reactie op Bilal Benyaich's 'Het ene multiculturalisme is het andere niet' (De Morgen, 19/2/2008).

Gepubliceerd in De Morgen van 21/2/2008 :

De pot verwijt de ketel...

... om het met een oud Vlaams spreekwoord te zeggen. Volgens Bilal Benyaich, in zijn stuk "Het ene multiculturalisme is het andere niet" (De Morgen, 19/02/2008), wordt er nogal wat aan "conceptual stretching" gedaan in het debat omtrent de multiculturele samenleving, en de relatie van de islam met het westen. Die al te nonchalante omgang met de begrippen zou dan vooral blijken uit de manier waarop het Britse multiculturalisme wordt gelijk gesteld aan het Europese of Belgische. Hoog tijd om te achterhalen wie nu eigenlijk zwart ziet...

Misschien moet Benyaich voor zijn eigen hersengymnastiek wat professionele begeleiding inroepen, want zijn stuk wemelt van de tegenstrijdigheden. Over institutionalisering bijvoorbeeld : "In het Britse multiculturele model is men een eindje gevorderd in het institutionaliseren van groepsverschillen en hebben confessionele gemeenschappen religieuze autonomie op beperkte delen van een aantal levensdomeinen." Voor Benyaich voldoende reden om de invoering van de sharia in Engeland als valabel te begrijpen. Met andere woorden, de interne wetmatigheid van de instituten dicteert dus de inrichting van een samenleving ? Prat gaan op het vloeiende, meerlagige en samengestelde karakter van "open burgerschap", en toch zoveel determinisme aan de dag leggen..

Ten eerste ontgaat het hem blijkbaar dat onze rechtstaat eveneens wel al een "eindje gevorderd" is inzake instituten en ontwikkelingen - maar vermoedelijk is dat een detail. Ten tweede lijkt hij handig te vergeten dat sharia ook hier bij ons reeds wordt toegepast, bijvoorbeeld in de Molenbeekse gemeentescholen die allemaal onverkort halal voedsel serveren. Misschien kan men zoiets geen instituut noemen, maar het heeft wel verdacht veel weg van een verworven recht. Benyaich vraagt verder om differentiatie in het debat, maar beperkt zich zelf tot een tweedeling tussen de Britten enerzijds, en de continentalen anderzijds, alsof het Franse samenlevingsmodel zomaar gelijk is aan het Nederlandse. Tenslotte, en voor een interculturele particularist als Benyaich toch een cruciale kwestie durf ik te denken : wat is de rol van het vrije individu, van leerprocessen, maatschappelijke dialoog en ontwikkeling ? Die lijkt verwaarloosbaar, als het instituut regeert.

Meteen nadat je als lezer deze wirwar hebt opengelegd, geraak je alweer verstrikt in het volgende kluwen. Want, zo stelt Benyaich, het is uiteindelijk toch niet dat multiculturalisme wat telt, dat is slechts een alibi om versteende, polariserende culturele identiteiten in te voeren, die niets anders voortbrengen dan miserie en ellende. Waar het wèl om gaat, zo wordt op redelijk revolutionaire toon gesteld, is het interculturele. "De toekomst is aan de interculturelen". Fijn. Anders dan het multiculturalisme streven de interculturalisten naar een maatschappelijk discours dat zoemt als een polyfonie van culturele invloeden, biografische bijzonderheden, familiale, geografische contextualiteiten en dies meer. Identiteit is "meerlagig, meervoudig, samengesteld". 'Boeiend vloeiend', mochten ze daar nog op zoek zijn naar de juiste catchphrase. Vreemd genoeg blijkt die gelaagdheid niet te gelden voor de Vermeerschen, van Istendaels, Barnards (laten we zijn recht om als vijand erkend te worden honoreren) én nationalisten én islamisten én populisten, want zij hebben slechts één kenmerk, met name dat ze allemaal een monocultureel hersenspinsel nastreven. Verbazingwekkend hoe een interculturalist de scherpte en luciditeit aan de dag legt om het hele politieke en ideologische spectrum in één hutsepot te draaien, en die hutsepot meteen een versteende, monoculturele essentie mee te geven. Tenslotte, in een Vlaamse bouillabaise is het toch ook het merg wat telt niet ? Schrikbarend ook hoe het principe van de interculturaliteit zélf geldt als demarcatie voor een 'wij' tegenover 'zij', waarmee meteen de polarisatie die men bestrijdt, langs de achterdeur weer wordt ingevoerd.

Het conceptual stretching waartegen Benyaich zich uitspreekt, dreigt hem zelf te verstrengelen. Is er een Vlaamse scout in de zaal ergens, om deze knoop te ontwarren ?